Tüm yurtta karın etkili olduğu bir haftanın sonunda istikamet Sivas. Türkiye'nin ısı bakımından düşük illerinden birisi Sivas. Son yıllarda Sivas deplasmanları Ocak-Şubat aylarında olduğu için tribün olarak antremanlı sayılırız Sivas soğuğuna.
Belirledikleri bilet fiyatlarıyla Sivasspor yönetimi adeta bir ders vermiştir. Misafir takım tribünü 10 TL. Bu sezon 100'leri, 75'leri gördük; 50 olunca bunada şükür dedik ama geçen sene Sivas'ta 20 TL olan kale arkası bu sene 10 TL. 50 TL olsa dolmaz mıydı? Dolardı tabii ki ama sağolsun Mecnun başkan bizi dolar ($) olarak görmedi ve cüzzi bir rakamla Fenerbahçe taraftarına her zaman ki gibi ne kadar misafirperver olduğunu gösterdi. Kendisine bu vesileyle teşekkür ediyoruz.
Yolculuğumuzun her zaman ki kalkış noktası olan Salı Pazarı'nda Cumartesi gecesi buluştuk. İstanbul'da hava mevsim normallerinin biraz daha üst seviyesindeydi fakat Sivas için hepimiz tedbirli davranıp biraz daha kalın giyinmiştik. Herkesin gelmesiyle birlikte kaptan kontağı çalıştırdı ve "Bismillah" diyerek çıktı yola.. Ankara asfaltı üzerinde yaşanan hafif bir yoğunluğun ardından yol tekrar açıldı ve tezahüratlar, makaralar eşliğinde devam ettik yola..
Son zamanlarda bir moda haline getirdiğimiz otobüste film izleme olayını bu deplasmanda yaşamak için her gelenin film getirmesini rica ettik. Güzel fimler vardı ve yolculuk boyunca bu filmleri izleyerek vakit geçirecektik. İstanbul sınırlarını aştıktan sonra 1-2 film taktık ama sarmadı ve bir molanın ardından geçtiğimiz aylar içerisinde gösterime giren ve büyük beğeni toplayan Nefes filmini izleyerek Ankara'ya doğru yaklaştık. Film bitiminde uykunun ardından sabah 6'da ikinci molamızı verdik ve tekrar Sivas yoluna doğru koyulduk..
Sivas il sınırlarına girdiğimiz vakit emniyet birimleri tarafından durdurulduk ve "hoşgeldiniz" diyerek karşılandık. Şehir merkezine gidemeyeceğimizi ve maçın başlamasına yakın bir zaman içerisinde stadyuma götüreleceğimiz konusunda uyarıldık. İşimize gelmesede "eyvallah" dedik ve yolun kenarında duran bir tesiste başladık beklemeye. Zaman geçtikte otobüsler geliyordu. İl temsilciliklerimiz, İstanbul'dan kalkan otobüsler derken arama kontrol işlemlerinin ardından eskort eşliğinde 4 Eylül Stadyumu'nun yolunu tuttuk. Stadyum güzergahında en ufak küfür, tahrik ve buna benzer bir olaydan eser yoktu. Sivas taraftarı oldukça misafirperver bir yaklaşım gösterdi diyebiliriz. Kendilerine bu vesileyle bir kez daha teşekkür ediyoruz.
Stadyuma geldiğimizde pankart, davul telaşlarının ardından içeriye girişler tamamlandı ve takım sahaya çıkar çıkmaz son zamanlarda morale ihtiyacı olduğunu düşündüğümüz Semih Şentürk'e "takımı buraya getir" şeklinde bir sloganla azda olsa moral vermeye çalıştık. Fenerbahçemizi tribüne çağırdıktan il dışından gelen temsilcilikerimizde yavaş yavaş tribünlerdeki yerlerini alıyorlardı.
Sivas, Tokat, Erbaa, Kahramanmaraş, Kırıkkale, Kayseri, Denizli, İzmir, Kocaeli, Elazığ, Samsun. İstanbul ve İstanbul'da ki alt gruplar hariç. Tribünde yaklaşık 500 GFB üyesi. Bizlere ayrılan bölüm yaklaşık 800 kişi civarında. Tabii ki İstanbul'dan maça gelen diğer tribün gruplarımızıda unutmamak lazım. Bu ayrıntılar güzel bir tribün olacağının habercisi gibiydi.
Fenerbahçemiz'de eksikler vardı, transferin bitimine 1 gün kala henüz transferde yoktu. Bu sıkıntılar ister istemez "acaba" sorusunu akıllara getirsede yinede galibiyetle ayrılacağımızdan emin gibiydik. 5 olur diyenler bile vardı içimizde..
Sivasspor sahasını soğuğa rağmen iyi muhafaza etmiş doğrusu. Zemin futbol oynamaya son derece müsaitti fakat bize ayrılan tribünde eriyen kar sularından oluşan yapay bir göl vardı adeta =) İstiklal Marşımızla birlikte açılan atkıların ardından hazır ola vaziyeti aldık ve marşımızın bitiminde yine her zaman ki susmak bilmeden başladık tezahüratlarımıza..
Pozisyonlarımız vardı ama Sivas kalesi geçit vermiyordu ilk dakikalarda.. İlk yarım saat içerisinde Sivasspor'da tehlikeli gelişler yaptı ama şeytanın bacağını Semih Şentürk'le kırdık adeta. Genç Fenerli Semih, Sivas ağlarını havalandırarak güldürdü yüzümüzü.. Skor tabelasında durum 1-0 olmuştu ve ne ilginçtir ki hava sıcaklığıda 1 derece olarak gözüküyordu. Çok geçmedi ve Sivasspor beraberlik golünü atarak strese soktu hepimizi. İlk yarının bitimine az bir zaman kala Sivas ceza sahası içerisinde Alex'in yerde kalması sonucu Fenerbahçe camiası içerisinde hiçbir zaman iyi anılmayan Kuddusi Müftüoğlu'ndaydı gözler. İlk yarı bittiğinde tabelada ki skorun stresiyle sigaralar efkarlı bir şekilde tüttürülüyordu..
Takımlar yeniden sahaya çıktığında kaldığımız yerden devam ediyorduk tezahürata çok değil aradan 10 dakika ya geçti ya geçmedi. Kilidi açan Semih bu kez attığı ikinci golle soluğu tribünlerin önünde alıyor ve sevincini bizimle paylaşıyordu. Golün ardından sağa-sola, yukarı-aşağı derken yapılan pınarbaşı tezahüratının ardından Mehmet Topuz bizi rahatlatacak golü istediği gibi vuramadığından olsa gerek kalenin dibinden auta yolluyordu..
Sivas defansını zorladığımız anlarda Uğur Boral sol kanattan ani ve hızlı gelişleriyle 5 dakika içerisinde attığı 2 güzel ve birbirine benzer golle "sol kanat" için yeniden umut verdi adeta..
Tribün bu gollerden sonra iyice koptu ve Sivas semaları Fenerbahçe diye inlerken Sivasspor taraftarının bir kısmı stadyumu terk ediyor bir kısmıda acaba başka güzel gol olur mu diye bekliyordu adeta..
Nitekim Gökhan Gönül bu bekleyişe cevap veriyor ve 5. golümüzü Sivasspor ağlarına bırakıyordu. Sivas tribünleri iyice boşalmıştı ve hakemin bitiş düdüğüyle birlikte Fenerbahçemiz liderliğini devam ettiriyordu.
Maçın bitiminde erken boşalan Sivasspor tribünlerinden dolayı bizleri fazla bekletmediler. Emniyet birimleri aldıkları tedbirlerin tamamlanmasının ardından kontaklar bu kez dönüş yolu için çalıştırıldı ve "Bismillah" diyerek 900 km.'lik İstanbul yolunu kat etmeye başladık. GFB ailesi olarak başta Sivasspor başkanı Sayın Mecnun Odyakmaz olmak üzere tüm Sivasspor yönetim kuruluna, Sivas Emniyeti'ne ve Sivas halkına teşekkür ederiz. Sivas'tan çıkarken herhangi bir eskort eşliğine maruz kalmadık. Farklı yenilgiye rağmen en ufak bir tahrik, hazımsızlık yoktu. Her yerde olması gereken bu aslında..
Boş mideler dolmak için sabırsızlanırken maçın kritiği yapıldı kısaca. Herkes bugün Fenerbahçe'nin iyi olduğuna kanaat getirdi ve bu futbolun şampiyonluk için umut verici olduğu konuşuldu..
Sivas'tan çıktıktan sonra açlığı bastırmak adına ufak tefek alışverişler yaptık ve kendimizi elde kalan filmlere takarak bir daha ki mola yerine kadar durmama kararı aldık. Film, makara, muhabbet derken yenilen yemeklerin ardından yavaş yavaş gözler kapanıyordu. İstanbul sınırlarına girdiğimizde saat 03.30'u gösteriyordu. Alınan 5-1'lik galibiyetle birlikte keyifli hale gelen bir deplasman yolculuğu daha sona ermişti. Bursaspor ile kupa'da, Manisaspor ile ligde oynayacağımız maçlar vardı sırada kısmetse ama tabii ki en anlamlısı 14 Şubat'a denk gelen Manisaspor deplasmanı olacaktı. Kısmet olursa her iki deplasmanda da görüşmek üzere..
